Wanneer hielp yoga mij?

Over Yoga als anker..

Ik was 36 jaar en alles ging z’n rustige gangetje.. oke, ik kon soms veel te veel piekeren en voelde me daardoor regelmatig gestresst, maar met 2 gezonde kinderen, een lieve man en een leuke baan was ik meer dan gezegend met mijn leven.. Ik ging al jaren trouw regelmatig naar dezelfde yogadocent om vooral even lekker te ontspannen en op te laden.

Nooit  had ik kunnen verwachten dat in dat jaar mijn mat zo’n anker voor me zou worden en dat de yoga filosofie me de antwoorden zou geven waaruit ik rust, troost en vertrouwen zou halen. En nooit had ik kunnen verwachten dat ik een jaar later zèlf yoga lessen zou gaan geven terwijl ik altijd dacht dat ik daar veel te verlegen voor was.

Na een bezoekje aan de huisarts bleek ik ziek te zijn. Een lange periode van operatie, chemokuren, bestralingen en anti-hormoonbehandeling volgden. Een periode waarin ik een heleboel liefde en zorg heb mogen ontvangen maar ook geconfronteerd werd met angst en verdriet.

Mijn yogadocente adviseerde me om dagelijks ademhalingsoefeningen te doen en daarnaast deed ik zelf ook iedere ochtend mijn yoga oefeningen. De ademhalingsoefeningen zorgde ervoor dat ik een stoot energie kreeg en rust en vertrouwen ervaarde. Ongelooflijk hoe krachtig de werking ervan was! Ik was verkocht en was vastbesloten om als ik beter was dit te gaan delen met vrouwen die in hetzelfde schuitje zaten als ik.

De oefeningen die ik op de mat deed zorgde ervoor dat mijn lichaam ondanks alle veranderingen geen vreemde voor me werd. Als ik op de mat stapte, steeds de grens opzoekend van wat haalbaar was, dan leek het alsof ik in gesprek was met mijn lichaam. En met iedere stretch en twist beelde ik me in dat ik mijn lichaam ondersteunde in het detoxen.

Ondertussen ben ik weer beter en gaat het hartstikke goed met me. Er is zoveel te ontdekken in de filosofie en op de mat! Yoga is een pad zonder einde en een anker in alle tijden. The sky is the limit..

Liefs,

Manon