Blog

Lezen, lezen, lezen..

Wat hou ik van lezen!

Ik heb een langgekoesterde droom om ooit mijn eigen ‘boekclubje’ op te zetten met gelijkgestemden om zo de liefde voor lezen te delen en te praten en discusseren over zingeving. Want daar lees ik het allerliefst over!

Ik ben visueel ingesteld en zie het al helemaal voor me… goede gesprekken, nieuwe inzichten.. 

Maar goed! Voor alles is een tijd en deze droom is vooralsnog een droom. Om toch alvast mijn liefde voor lezen te delen zal ik van de boeken die ik heb gelezen mijn inzichten opschrijven. Leuk voor mij om alvast te delen en wellicht een goede boekentip voor jou!

Ik ben nu “Bevrijd je demonen” van Tsultrim Allione aan het lezen. De eerste recensie volgt snel!

Wanneer hielp yoga mij?

Over Yoga als anker..

Ik was 36 jaar en alles ging z’n rustige gangetje.. oke, ik kon soms veel te veel piekeren en voelde me daardoor regelmatig gestresst, maar met 2 gezonde kinderen, een lieve man en een leuke baan was ik meer dan gezegend met mijn leven.. Ik ging al jaren trouw regelmatig naar dezelfde yogadocent om vooral even lekker te ontspannen en op te laden.

Nooit  had ik kunnen verwachten dat in dat jaar mijn mat zo’n anker voor me zou worden en dat de yoga filosofie me de antwoorden zou geven waaruit ik rust, troost en vertrouwen zou halen. En nooit had ik kunnen verwachten dat ik een jaar later zèlf yoga lessen zou gaan geven terwijl ik altijd dacht dat ik daar veel te verlegen voor was.

Na een bezoekje aan de huisarts bleek ik ziek te zijn. Een lange periode van operatie, chemokuren, bestralingen en anti-hormoonbehandeling volgden. Een periode waarin ik een heleboel liefde en zorg heb mogen ontvangen maar ook geconfronteerd werd met angst en verdriet.

Mijn yogadocente adviseerde me om dagelijks ademhalingsoefeningen te doen en daarnaast deed ik zelf ook iedere ochtend mijn yoga oefeningen. De ademhalingsoefeningen zorgde ervoor dat ik een stoot energie kreeg en rust en vertrouwen ervaarde. Ongelooflijk hoe krachtig de werking ervan was! Ik was verkocht en was vastbesloten om als ik beter was dit te gaan delen met vrouwen die in hetzelfde schuitje zaten als ik.

De oefeningen die ik op de mat deed zorgde ervoor dat mijn lichaam ondanks alle veranderingen geen vreemde voor me werd. Als ik op de mat stapte, steeds de grens opzoekend van wat haalbaar was, dan leek het alsof ik in gesprek was met mijn lichaam. En met iedere stretch en twist beelde ik me in dat ik mijn lichaam ondersteunde in het detoxen.

Ondertussen ben ik weer beter en gaat het hartstikke goed met me. Er is zoveel te ontdekken in de filosofie en op de mat! Yoga is een pad zonder einde en een anker in alle tijden. The sky is the limit..

Liefs,

Manon

 

De seizoenen van ziek zijn

…alsof je lekker aan het varen bent op de oceaan van je leven en dan ineens terug moet naar de kade. Je bootje, waarop je altijd vertrouwde, is kapot en moet voor groot onderhoud…

Toen ik hoorde dat ik borstkanker had was ik een poos helemaal niet met het vliegen bezig. Ik melde me ziek en verder dacht ik de maanden daarna weinig aan mijn werk. S nachts werd ik wel eens wakker en dan wist ik zeker dat ik nooit meer zou gaan vliegen. Want wat als het terug zou komen..? Ik zou geen dag in een hotel hebben willen slapen die ik ook bij mijn kinderen had kunnen zijn..

Toen ik weer mocht opstarten met werk op de grond, kwam ook de twijfel over wat ik nou eigenlijk wilde. Mijn hoofd zat vol met overtuigingingen; Dat ik geen tijd had om te twijfelen, dat het leven door moest gaan..

Pas toen ik al deze overtuigingen losliet kwam er zachtheid en was er ruimte voor mijn gevoel.

Nu het herfst is en ik zie de blaadjes van de bomen vallen kan ik al de fases waar ik doorheen ben gegaan heel goed plaatsten. De fase van niet-weten was mijn winter. Die hebben we allemaal nodig nadat we hebben losgelaten. Na loslaten komt een tijd van leegte, een stilte waar ogenschijnlijk niets gebeurd maar waar onder de oppervlakte van alles groeit om in de lente naar boven te komen.

Die lente kwam ook voor mij! Toen was er geen twijfel meer of ik het wel goed deed. Toen wist ik het gewoon.

Door deze ervaring heb ik geleerd dat ik mag vertrouwen op het ritme van mijn leven, dat zich toch wel afspeelt, of ik er nou bovenop zit of niet. En ik heb geleerd dat ik mijn overtuigingen niet zo serieus hoef te nemen. Dat zijn maar ideeen en kunnen niet op tegen het weten wat daaronder ligt. En dat weten komt pas naar boven als het er klaar voor is..:)

Liefs,

Manon

 

Drijfveer

“Vulnerability is not winning or losing: it’s having the courage to show up and be seen when we have no control over the outcome”

Ik ben iemand zonder Facebook of Linkedin en dus tot voor kort niet te vinden op het internet. Volgens sommigen besta je dan niet echt, maar gelukkig heb ik dat nooit zo ervaren. Misschien zelfs juist het tegenovergestelde. Door niet bezig te hoeven zijn met ‘posten’ en ‘liken’ blijft er tijd over voor de belangrijker dingen in het leven.

En toch. Als ik een yogales wil volgen dan Google ik eerst de docent om erachter te komen waar hij of zij voor staat. Als ik dan niets vind, ben ik toch enigzins teleurgesteld en zoek ik misschien zelfs wel verder naar een andere docent. En als ik struggle met een bepaalde issue dan kom ik regelmatig terecht op de site van iemand anders.

Vanuit dit oogpunt ben ik met deze website begonnen. Voor mij persoonlijk even wennen maar vooral ook gewoon leuk! Want geluk verdubbelt zich als je het deelt en op deze manier kan ik stukjes van mijn passie delen en misschien zelfs af en toe wat herkenning brengen voor een ander.

Lieve groet,

Manon